Bewind en onterving

Printvriendelijke versie

Wie vreest dat de kinderen de bloemetjes gaan buiten zetten met de erfenis krijgt vaak als advies om het erfdeel van de kinderen door iemand te laten beheren. Een zogenaamde bewindvoerder.

Onlangs moest de rechter zich uitspreken over een zaak waarin een oma haar kleinkinderen had onterfd. Haar dochter, de moeder van de kleinkinderen, was al overleden. Oma was bang dat de kleinkinderen bezwaar zouden maken tegen de onterving en in hun moeders plaats de zogenaamde legitieme portie zouden opeisen. De legitieme portie is een geldbedrag net zo groot als de helft van het erfdeel dat ze zouden krijgen als ze niet onterfd waren. Ze nam in haar testament op dat voor het geval de kleinkinderen iets uit haar erfenis zouden krijgen, ze het geld onder een bewind zou stellen. De kleinkinderen zouden het geld dan tot hun dertigste jaar niet zelf kunnen beheren.

De kleinkinderen waren het daar natuurlijk niet mee eens. En van de rechter kregen ze gelijk. Het bewind was volgens de rechter alleen bedoeld voor erfdelen en legaten. Omdat oma de kleinkinderen had onterfd kregen ze geen erfdeel uit de erfenis. Doordat ze een beroep deden op het geldbedrag in verband met hun legitieme portie was het bewind, volgens de rechter, niet van toepassing. De kinderen konden hun bedrag vrij besteden, zonder dat zij langs de bewindvoerder moesten voor een akkoord.

Twijfelt u over uw testament of wilt u meer weten over de juiste uitleg van bewoordingen in uw testament? Maak gerust eens een afspraak op ons kantoor om uw testament te laten nakijken.

Bron: Notamail 2013/322