Fiscale gevolgen bij verdeling lijfrentepolis na echtscheiding

Printvriendelijke versie

Polissen van levensverzekeringen en lijfrentes kunnen bij echtscheiding voor de nodige onenigheid zorgen. Dat geldt vooral wanneer partners op latere leeftijd scheiden en de polissen al lang lopen. De bron voor onenigheid zit in de fiscale behandeling bij verschillende keuzes. Hoe pakt het voor u het beste uit?

Er is een groot verschil tussen de gevolgen bij splitsing van de lijfrentepolis dan wel de toebedeling van de polis aan degene die verzekeringnemer is. Bij toebedeling aan de verzekeringnemer en bijbehorende uitkering aan de niet-verzekeringnemer wegens overbedeling zou die laatste inkomstenbelasting tegen het progressieve tarief moeten betalen. Bij splitsing van de polis kan de niet-verzekeringnemer een fiscaal gunstig moment kiezen voor de belastingheffing.
De verzekeringnemer heeft niet meer rechten op voortzetting van de polis dan de niet-verzekeringnemer. Een lijfrentepolis is eigendom van beide partners. Partners hebben een volledig gelijke aanspraak op de waarde daarvan. Als de polis aan een van beide partijen wordt toegekend, wordt de overbedeling bij de ander belast, omdat die een aanspraak – opgenomen in de polis – prijsgeeft. Ook zou die ander mogelijk nog een revisierente van 20% moeten betalen.
Een juridisch houdbare manier van verdelen is een splitsing in gelijke delen voor beide ex-echtgenoten. Voorwaarde is dat deze voldoet aan de fiscale eisen van een lijfrente.

Wilt u meer weten over het verdelen van polissen van levensverzekering en lijfrente? Bel of e-mail ons voor het maken van een afspraak.

Bron: Opmaat voor het Notariaat, nieuws 2014/619, RBLIM:2014:4563